Eind december: geen sneeuw, wel regen… The system is scr*wed!
Deze ochtend gaat de wekker zoals elke dag af om 7u30 en het weer ziet er wederom niet optimaal uit. Damn, het zit ons niet mee! We besluiten dan maar om een spot te checken langs de weg naar de Stubai-gletsjer toe. Toen we er de dag ervoor passeerden merkten we veel potentieel voor een goede drop-in en lagen er behoorlijk wat boomstammen. Kortom, er viel wel wat mee te doen. Wij als flinke jongens netjes de bus in op weg naar de place to be. Ware het niet dat de bushalte in de buurt ervan niet gebruikt werd in de winter. En bij gebrek aan eigen auto was de conclusie dus liften, again.
No biggie, even uitpakken met onze vers verworven hitchhike-skills en binnen de kortste keren zouden we er wel geraken. Chauffeur numero één was echter niet van plan deze 
twee mee te nemen. Maar heel erg vonden we dat eigenlijk niet… Zoals je zelf wel kunt zien: meer stereotiep kan je ze gewoon niet inbeelden. Schijn bedriegt, ja… maar bij deze hadden we echt het gevoel dat hij ons het liefst zou meenemen tot in Slovenië om ons daar te ruilen tegen een tweedehands internetbruid met lichte baardgroei. En daar hadden we nu net even minder zin in. Tien minuten later duikt er alsnog een vriendelijke chauffeur op die ons op de gewenste locatie wil laten uitstappen. Mensen werden bedankt, gear werd uit de koffer gehaald, goesting kwam opzetten.
Alleen… eens aangekomen blijkt er helemaal geen sprake meer te zijn van boomstammen en drop-ins. Alles weg, niks te doen. Echt iedere “poging tot” loopt een beetje in het honderd als het op spots aankomt deze trip…
Een klein pad naar een berghut die gesloten is tijdens de wintermaanden brengt ons uiteindelijk naar een open plaats met enkele boomstronken waar we dan maar een sessie trachten te doen. Het natte weer belemmerde ons echter om te filmen, alweer een tegenvaller. Maar eerlijk is eerlijk, hetgeen we vonden zou toch geen echt bruikbare shots opgeleverd hebben. Desalnietemin wat foto’s proberen nemen zodat onze achterkleinkinderen een idee hebben wat hun overgrootouders improviseerden bij gebrek aan boomstammen en drop-ins tijdens hun blokperiode.
“Ja kleinen, een dag niet geboard was een dag niet geleefd, zeiden we in onzen tijd! Da’s wat anders é dan gij met uwen Playstation 7!”
Ja pepe, ja… Toch wel spijtig van die boomstammen en die drop-in é.
“Ja kleinen, ja…”
Up next:
- Depression Session
Depression Session
We zijn ondertussen al een week verder en veel is er niet gebeurd: een obligatoir kerstdiner en een heerlijke powdag in Schlick2000 met een kleine 40 cm verse sneeuw, eindeloze tree runs, stralende zon… Even niks drop-ins en spot-gecheck, gewoon genieten. Drops, pow, bomen, stenen alles werd gehit, met wisselend succes maar zonder lichamelijke schade. Materiële schade echter wel: het board van Joris begaf het onder al het off-piste geweld. En het kind was nog maar twee maand oud, ocharme.
Daarna nog enkele dagen slecht weer. Gelukkig was er nog de Head to Head Railbattle in Neustift om ons bezig te houden. Zonder veel verwachtingen ingeschreven en gewoon hopen op wat entertainment om de minder gunstige weeromstandigheden te vergeten. De setup zag er goed en veelbelovend uit. Groepen van telkens vijf personen namen het op tegen elkaar en de beste ging door naar de finale. Riders zoals Alex Beer, Dani Mösel,Reini Reiser en enkele mayerhofen locals deden ook mee. Tijdens de warm-up bleek al snel dat het veel te traag lag om echt alles uit de kast te halen. De skiërs konden dit wel compenseren door hun stokken, maar menig boarder surplacete of hoe spel je het maar wat op het platte stuk van de box. Pressen en spinnen alsof je leven er vanaf hing dan maar!
De opwarming verliep vlotjes en er heerste een goede sfeer tussen de riders. Per heat kreeg iedere rider twee runs en de beste telde. Joris nam geen risico (met zijn ondertussen andersvalide-board) in de eerste run en maakte deze clean af. Zijn tweede run was nog beter met een FS180 to backtail op de kinkbox en het was afwachten geblazen. In zijn groep zat Alex beer die een taaie klant bleek te zijn naast nog een andere Zillertal-local, wat het er allemaal niet makkelijker op maakte .
Tim moest in de volgende groep als laatste aantreden. Alle riders voor hem konden hun run niet volledig uitrijden dus er was wel een kans. Uiteindelijk een goeie eerste run in de pocket met een frontboard door de slo-mo kinkbox. De tweede run in switch bleek net niet doenbaar. De finales haalden we niet, maar plezant was het allemaal wel. Nieuwe ervaring, smaakt naar meer. De mensen van Bagjump TV waren ook zo fijn om een edit te maken van het evenement. Tim z’n eerste run staat ook op tape (2:46), checkitout:
Al bij al waren we beidde tevreden over onze runs, want je staat niet elke dag ingestrapt naast iemand die double corcks gooit op de Air and Style, n’est-ce pas? Zeker een toffe contest met een goeie vibe en veel publiek.
Twee dagen later en al de voorlaatste dag van onze december trip gaan we vol goeie moed richting gletsjer: snijdende wind, niks geen verse sneeuw. Bummer… Dan maar terug de bus richting dal op zoek naar wat boardsatisfaction. We besluiten een mini-setup op te bouwen naast onze eerst, ondertussen goed bemeste, wall. Bank plus afzet, de plaats had mogelijkheden. Ware het niet dat na onze midddagpauze herr boer er toch wel weer bruinsel had langs gestrooid! But hey… het was dit of ons te goed doen aan Duits gedubte Southpark, Family Guy of Dismissed-afleveringen op MTV austria. In het leven moet je keuzes maken, en soms zijn die makkelijk. Zéér.
Eens het daar beu, op zoek gegaan naar een alternatief in de buurt. We vinden een behoorlijk ondergesneeuwde rodelpiste alwaar we toch een quarter-wall-ish kinda ding konden uit shapen. Goed voor een uurtje vermaak en vertier, helaas wederom de regen die het filmen onmogelijk maakte. Dan maar een foto of twee:
En zo zaten de twee weken December Sessions er op. Inpakken, wegwezen, thuiskomen, slapen, blokken en volop beginnen uitkijken naar de volgende trip op de planning.
En die begint binnen iets minder dan veertien uur, olé! Terug naar het Oostenrijkse, met op het programma: Sölden, Kuhtai, Nordpark, Kaunertal en Nesselwang. Big week, little time. Hopelijk beter weer dan in december. God, you owe us some bluebirds!
Stay tuned, be shready! Auf wedersehen!