Misschien zijn we er net iets té laat mee om het nog fashionably late te kunnen noemen, maar hier is hij dan uiteindelijk: VRIENDEN, of toch bijna. Het heeft geduld, Gigahertzen en RAM-geheugen gekost. Een HD-film exporteren op een macbook die nog stamt uit de tijd toen er van HD nog geen sprake was… Een uitdaging op zijn minst. Even zag het er goed uit, en konden we er een veilige datum ten berde brengen om onze vrienden gerust te stellen. Helaas, suddenly Computer Said No… Again… Hulp was nodig, en kwam er in de vorm van de zus van Sander, Jasmijn, die haar pro-exemplaar een dag of twee kon missen. Het machien bleek een schot in de roos en kon, na toch wel een paar weken frustratie, een schoon bestandje afleveren. Joepie-juij.

De film zelf is, zoals de meesten al weten, een compilatie van waargebeurde feiten die zich afspeelden tijdens ons seizoen in Mayrhofen vorig jaar, gewikkeld in een fictief kleedje. Wat uniek is, is dat alle beeldmateriaal in feite nooit verzameld werd met de bedoeling om er een langspeelfilm van te maken. Toen Sander vorig jaar toekwam, begon hij gewoon her en der te filmen met zijn mini-cameraatje. Naar eigen zeggen om er later nog eens van te kunnen genieten.
Pas na een tijdje werd het fenomeen “Project X” geboren. De vastgelegde gebeurtenissen werden door als meer meer mensen gelabeld als censuur voor hun persoonlijkheid, en moesten daarom bij voorkeur geheim blijven. Sander kreeg dan ook af en toe een blik van irritatie over zich heen… Na enige gewenning aan de camera echter, begonnen de “acteurs” het best cool te vinden om zoveel momenten op beeld te hebben. Het idee om er iets mee te doen, begon alsmaar meer te borrelen.

We spoelen door naar eind september. Elke shready-ranger had de zomer gebruikt om de overdose aan sneeuw wat te verteren. De ene werken, de andere reizen… Project X zat dus ver in het achterhoofd. Het was maar toen Sander net een film over blad, steen, schaar had afgewerkt, dat de zin kwam in een volgend project. Na een vluchtige kijk doorheen het archief van Project X (met de nodige heimwee en tranen van het lachen), kwamen de ideeën opzetten.

Het uiteindelijke resultaat is in de eerste plaats voor onszelf gemaakt. Om er later al dan niet met de kinderen naar terug te kijken en zien dat het goed was. In essentie dat waar shready al sinds zijn geboorte voor staat: een investering in goeie herinneringen. Er zitten dan ook een paar insiders in, die enkel voor ons en een paar anderen duidelijk zijn. Maar niks out-of-place.
Ten tweede gaat de film ook over de motor die shready, maar ook het algemenere fenomeen “vriendschap”, doet blijven draaien. Zonder al te veel de emotrut uit te hangen, gaat de film op zoek naar wat zo typisch is aan snowboard-crews, zoals dat dan heet, en hun drijfveer. In deze film is het snowboarden eerder de drager of “medium”, dan het onderwerp. Het is dus geen hardcore snowboardfilm, maar een plaatje dat door iedereen kan bekeken en gesnapt worden. Maar dat laten we dan het best aan u, bezoeker/vriend/fan over, om daarover te oordelen.

Enjoy…

De film is ook te downloaden (rechtermuisklik – Opslaan als) of onze Vimeo-pagina (rechtsonder). Voor zij die er graag op een ongure winteravond in een bad met rozeblaadjes en Barbie-badschuim naar willen kijken.